Bikkel Laura Katsma wil altijd door
14 juni 2010
Als snelle dame heeft Laura Katsma bij de Formido Swift Cup al vaak op het podium mogen staan van de Ladies Cup. Maar de Arnhemse blondine wil meer. Ze gaat dit seizoen voor een plek op het algemene ereschavot. ,,Dus baalde ik met Pinksteren enorm van mijn 4de plaats.’’

Nadat Sandra Douma afgelopen najaar met racepensioen is gegaan, heeft Laura Katsma het stokje van snelste Swift Cup-dame van haar overgenomen. Maar eigenlijk vindt Laura het onderscheid tussen mannen en vrouwen maar onzin. ,,Ik wil sowieso zo ver mogelijk naar voren komen.’’

Op en top
Ze stapte dit seizoen over naar de nieuwe renstal van Solid State Racing. ,,Naast vier Swifts heeft ons team ook drie auto’s in het Dutch GT4, twee TDC’s en een driftauto. Er is dus heel wat opgezet, inclusief een fraaie hospitality ruimte op de paddock. Onder leiding van Davy Lemmens, die de Swifts super weet af te stellen, is alles op en top geregeld.’’
Veel lol
Laura vormt met Marth de Graaf en de rookies Nick Hummel en Wesley Caransa het Swift-kwartet van Solid State. Volgens de enige dame vormen de rijders met de herkenbare geel-zwarte auto’s een leuk viertal. ,,We hebben veel lol samen’’, zegt Katsma, waarna ze een anekdote over een testongelukje van Caransa aanhaalt.
Spiegelkapje zoek
,,Wesley kwam een keer met overstuur de Gerlachbocht uit en schoof zijwaarts van de baan. Niet dat de klap hard was, maar het kapje van zijn linkerspiegel vloog de bandenstapels in. Hij wilde dat graag terug, maar het bleek niet meer te vinden. Nick Hummel wilde zijn maatje helpen en zag op marktplaats dat er toevallig een spiegelkapje te koop was. Dat was een grap van onze racecoach Danny van Dongen. Die had het kapje al lang gevonden en het onder de schuilnaam ‘Sjaak Trekhaak’ zogenaamd te koop gezet.’’

Lachen
Hummel werd door het team op de hoogte gebracht van het geintje. ,,Vervolgens hebben Marth, Nick en ik onze naam op het kapje geschreven en het – zonder dat hij het wist - terug op Wesley’s spiegel gezet. Toen hij het zag, moest hij er erg om lachen’’, grijnst Laura Katsma.
Gat dicht houden
Tijdens de Pinksterraces kende Laura Katsma een sterk optreden. Na een 5de plaats in race 1, reed ze in de tweede manche tot vlak voor de finish op plek 2. Met nog slechts enkele bochten te gaan, leek haar gedroomde podiumplek werkelijkheid te worden. Totdat Marcel van de Maat en Niels Langeveld alsnog voorbij kwamen zetten. ,,Marcel had een erg gedurfde inhaalactie. Als ik het gat had dichtgegooid, was het boem geweest. Maar nu viel ik terug van 2 naar 4. Dat was ongelooflijk balen. Ik moet wat dat betreft nog leren hoe ik het beste het gat dichthoud.’’
Ik wil door’
Niettemin deed Laura goede zaken voor het klassement. Met 24 punten zag ze tijdens Pinksteren alleen Niels Kool en Marcel van de Maat beter scoren. Vanwege pech kende de snelle lady een minder Masters-weekend. Tijdens de tweede heat diende ze snel na de start uit te wijken voor een collega-rijder, waarna ze spinde. ,,Ik kon geen kant op. Ik moest om Marcel van de Maat heen en toucheerde vervolgens Steijn Schothorst’’, geeft Laura aan. ,,Bij de klap schoot mijn linkerschouder uit de kom. Die heb ik vervolgens weer op zijn plek geduwd. Ik dacht meteen: ‘Ik wil door!’ Maar mijn linkervoorwiel stond dermate scheef dat de auto niet goed meer stuurde. Anders was ik wel doorgegaan, ondanks mijn pijnlijke schouder.’’ Lachend: ,,Ik ben een bikkel. Ik heb een hoge pijngrens.’’